اهمیت بازی و اسباب بازی برای کودکان

اهمیت بازی کردن برای کودکان، مانند اهمیت کارکردن برای بزرگسالان است. تجربه ها و آموزه هایی راکه کودک از بازی کردن به دست می آورد، درآینده برای کار کردن استفاده می کند. در حقیقت تفاوت زیادی بین کار کردن و بازی کردن نیست. بازی خوب مانند کار خوب و بازی بد مانند کار بد است. بازی خوب باعث شادمانی کودک می شود و این شادمانی خلاقیت را در او برمی انگیزد و احساس لذت از زیبایی و موفقیت را در او به وجود می آورد.

پوپت هواپیما بلوباکس Blue Box
تا به حال شده است که بنشینید و بازی کردن یک کودک را تماشا کنید؟ این که چطور در دنیای خیالی اش غرق می شود و به جای تک تک آدمهای آن دنیای خیالی فکر می کند و حرف می زند؟ این که چطور همراه با آدم های آن دنیای خیالی می خندد، عصبانی می شود و گریه می کند؟ اگر به رفتارهای یک کودک وقتی که غرق در بازی است، دقت کنیم متوجه می شویم کودک بازیگوش ما دائم در حال فکر کردن است تا بتواند بر مشکلات فرضی دنیایی که آفریده ذهنی اوست غلبه کند و این، یکی از مهمترین تمرین های پرورش خلاقیت است. در واقع یک کودک در حال بازی، مثل یک کودک نشسته روی نیمکت مدرسه است با این فرق که این بار معلم، خود او و گچ و تخته، اسباب بازی هایش هستند.


دقیقا به همین دلیل است که انتخاب و خرید اسباب بازی هشت پا مناسب برای یک کودک اگر از انتخاب مثلا یک کتاب مناسب برای یک نوجوان یا یک جوان با اهمیت تر نباشد، کم اهمیت تر نیست. کودک ما در مدرسه اسباب بازیها یاد می گیرد که چطور از جادوی فکر و خلاقیتش درست استفاده کند.
فراموش نکنید که دنیای اسباب بازی برای بچهها برخلاف تصور ما یک دنیای فانتزی نیست، یک دنیای کاملا واقعی است. همانطور که انجام کارهایی مثل پست کردن یک نامه یا خرید کردن از یک مغازه از نظر ما کارهایی ساده و خسته کننده است; اما برای یک کودک شاید هیجان انگیزترین و جذاب ترین کار ممکن باشد. پس: ویژگی های اسباب بازی های مناسب برای کودکان سنین مختلف، از آن مسائلی است که همه والدین باید با آن آشنایی داشته باشند.
همه بازیها به فعالیت جسمی و فکری نیاز دارند. اگر برای فرزندتان ماشینی بخرید و هر روز به عنوان بازی کردن آن را به حرکت در آورید و او فقط تماشا کند، این بازی هیچ فایده ای به او نمی رساند زیرا کودک در انجام آن دخالتی ندارد. اگر کودک شما با این گونه بازیها پرورش یابد، در آینده هیچ اراده ای از خود نخواهد داشت و نمی تواند کار جدیدی را شروع کند و از عهده مشکلاتش بر نمی آید. بنابر این، بازی کردن تا حدود زیادی شبیه کار کردن است. کار کردن، شرکت فرد در ساختن جامعه و به وجود آوردن ارزشهای اجتماعی، فرهنگی و مادی است و بازی نوعی ارتباط غیرمستقیم با این مسایل دارد.
والدین معمولا در کنترل بازی کودکان دچار اشتباه می شوند. بعضی از آنان نمی دانند یا علاقه ای به این موضوع ندارند که کودکان خودشان بهتر از هر کسی می دانند چگونه بازی کنند. بعضی از والدین نیز بیش از اندازه به بازی فرزندانشان اهمیت می دهند! به گونه ای که در بازی آنان دخالت می کنند، راهنمایی شان می کنند و پیش از این که خودشان فکر کنند، معماهای بازی را برای آنان حل می کنند. در این صورت، این خود والدین هستند که از بازی لذت می برند !

اشتراک گذاری این مطلب

مطالب مرتبط

دیدگاه ها بسته است.